بازسازی رؤیای ویران‌شده در آثار این سالن، که مجموعه‌ای از نقاشی‌ها، جعبه‌ها، ماکت‌ها، ویترین‌ها، اشیا و عناصریافت‌شده را دربرمی‌گیرد، تلاشی است برای بازآفرینی آن‌چه هنرمند توانسته از پیرامون خود شکل دهد. این فرایند در مواجهه با رؤیای ویران شده محیط پیرامون هنرمند به عینیت می‌رسد؛ از دریچه‌ی مشاهده‌گری که از روزنه‌ای حقایق را رصد کرده و آن‌ها را به تصویر کشیده است مشاهده می‌کنيم.

در اینجا، عناصر و تصاویر از دریچۀ اتاقی دیده می‌شوند که خود بستری‌ست برای مشاهده و شهادت به فرایند تجربه و تجسم در مواجهه با وقایعِ در گذر زمان؛ وقایعی که به باور هنرمند، تغییر بسیاری از آن‌ها ناممکن است. این سالن، که آثار آن به‌عمد در ویترین‌هایی فشرده جای گرفته‌اند، تمثیلی از جهان ذهنی و حافظۀ جمعی ماست؛ حافظه‌ای که در روند تبدیل شدن به مفاهیم و مسائل پیچیده و بغرنج، پیوسته در حال تغییر و دگردیسی است.