طی صدسال اخیر، هنرمندان و صاحب‌نظران در هر مورد به ایفای نقش پرداختند و این ایده که می‌توان آرشیوی از عناصر و مفاهیمی در قالب هنر معاصر ارائه نمود، جذابیت فراوان، زبانی گویا، پیشینه‌ی محکم تاریخی و مستند با کارکردهای گوناگون هنر معاصری یافت.

در این میان به تدریج نگرش‌های توسعه‌یافته جایی برای سازمان‌دهی و ساختن کالبدی ویژه در نگرش‌های آرشیوی فضایی برای سازمان‌ها و بنیادها و موزه‌هایی باز کرد که تمایلی به ایفای نقش در این موارد داشتند؛ موزه‌ها و مکان‌هایی که متمرکز به گردآوری، دسته‌بندی و ارائه‌ی پروژه‌های این چنینی هستند. تمایز این گونه مکان‌ها با موزه‌ها و بنیادهای دیگر حاکم، نگرشی چند وجهی به تاریخ، مستندنگاری و هنرمعاصر از دریچه‌ی آرشیو و هنرمعاصر می‌باشد که می‌تواند پروژه‌هایی را توام با بازخوانی تاریخی از گونه‌های متفاوت را با هنر معاصر چنان درهم‌آمیزد که کالبدی ویژه به آن ببخشد و در نهایت یک‌پارچگی تاریخ و مستندنگاری هنر را ایفا کند. و این رویکرد گاه از یک تکه سند و یا شی‌ای شروع شده و به وجه‌های گوناگونی می‌تواند برسد که در حالت‌های عادی آرشیوی نمی‌توان متصور شد و این از به کارگیری نیروی فزاینده‌ی هنر معاصر و جنبه‌های خلاقانه و نهفته‌ی آن برمی‌خیزد که می‌توان حتی با کوچک‌ترین ردپا، بزرگ‌ترین افشاگری‌های نهفته را با زبانی خلاق و نوین و قابل بازخوانی ارائه داد.