این مجموعه از آرشیو ناصر بخشی مشتمل بر بیش از سه هزار پرونده بوده و نمونه هایی از آنها در پروژه ی جاری به نمایش درآمده است. مجموعه عکس های پرسنلی از کودکان بازمانده از تحصیل و اوراق و اسنادی مثل دفاتر حضور و غیاب کارگران عکس ها در پروژه ی ملی پیکار با بی سوادی جهت تشکیل پرونده برای شروع به تحصیل این کودکان در محل کار کودکان و حین کار در کارگاه ها و کارخانه ها چرم سازی قالی بافی و …) گرفته شده و از منظر پرتره نگاری مستند حایز اهمیت اند؛ ثبت و مستند کردن نگاه های گنگ و چشمان پرابهام این کودکان و یاس و بی امیدی ای که در نگاه های خیره شان موج می زند نمایشی عریان و بی واسطه از حالات روانی آنهاست. نمایشی از عدم قطعیت و بی اعتمادی نسبت به روند پیش رو تکان دهنده است که با شواهد موجود و بررسی و ردگیری اطلاعات پرونده ها در گذر زمان اکثریت این کودکان همچنان در بزرگسالی نیز کارگر بوده اند چنانکه اسامی آنها گاه در مجموعه دفاتر حضور و غیاب کارگران مشاهده میشود کارگرانی که روزانه در این دفترها اثر انگشت خود را به جا می گذاشته اند!
رهاشدگی و فرسایش و اضمحلال تعداد کثیری از این اسناد و پرونده ها در کنار رهاشدگی و دیده نشدن این قشر و این آدمها نیز واقعیت مهم دیگری است. واقعیت بی نام و نشان ماندن و در تاریخ گم شدن !
از طرفی هم شاید سرعت تجددگرایی از هزار و سیصد وسی خورشیدی به این سو بیش از آن بوده است که قشر کارگر را توان همراهی با آن بوده باشد این اسناد جزو منابع الهام بخش ناصر بخشی در شکل دادن به پروژه هایش بوده و بی شک با ارجاعات گوناگون – واجد کارکرد پژوهشی و بصری برای هنرمندان پژوهشگران و دوستداران تاریخ و فرهنگ نیز خواهد بود.